TERUGKIJKEN, UITBLAZEN EN WEER BEGINNEN.
Ondanks alle hobbels en bobbels om het maar eens zachtjes uit te drukken mag Vondel terugkijken op een geslaagd toneelweekend. De lachsalvo's waren niet van de lucht en dat was in de eerste plaats te danken aan onze regisseur en hoofdrolspeler André Mostermans. In een maand tijd slaagde hij er in een regisseur neer te zetten waar wij als Vondelianen niet graag onder zouden willen spelen, maar die in "Amateurs" helemaal op zijn plaats was. In een strak tempo dirigeerde hij de spelers tot wanhoop brengende prestaties, die danig op de lachspieren van het publiek werkten.
Wendy Kerssens schitterende in haar rol als falende hoofdrolspeelster Esmee. Haar lied zou inderdaad niet hebben misstaan in een voorronde van "Holland hasn't got talent". Steven van der Meer als Henk oogstte terecht alle lof van zijn medespelers voor zijn optreden als gevleugelde trap-artiest. René Nijman blonk als Harrie uit in zijn rol als de sfeermakende briefopbrenger van de vereniging. Met zijn perfecte timing kreeg hij snel de lachers op zijn hand. Rob Heemskerk had een glansrol als poortwachter. De manier waarop hij woord en gebaar consequent niet synchroon liet lopen, bracht de regisseur tot wanhoop, maar verwekte grote hilariteit bij het publiek. Daarnaast verzorgde hij perfect het muzikale gedeelte, hierbij bijgestaan door Desiree de Waal die in haar rol van Daphne liet zien en horen dat zij naast acteertalent ook beschikt over een groot zangtalent.
Ook de "loop" vormde een van de hoogtepunten van het stuk. Het steeds hogere tempo waarin de herhaalde zinnen voorbij flitsten was
buitengewoon lachwekkend.
Tecla Jansen in haar rol van Nelleke trachtte het geheel in goede banen te leiden. Zij had zich volkomen gecommiteerd aan Albert, haar regisseur en minnaar,
maar was zo bezig hem te "pleasen", dat zelfvertrouwen en eigen menig tot het minimum gedaald waren. Zij wrong zich soms letterlijk in alerlei bochten om iedereen maar voornamelijk Albert te behagen. Kortom een stuk, waar publiek ( ondanks de slechte weersomstandigheden toch nog een kleine 300 mensen ) en spelers veel plezier aan beleefden. Toch is het jammer, dat de schrijvende pers niet de moeite heeft genomen dit stuk te recenseren. Een gemiste kans voor ons en de kranten.
Na de spannende maand januari genieten de spelers even van een welverdiende rust om in maart te beginnen met het jubileumstuk onder regie van Ingrid Kluft.
Eind november komt dit stuk, waarin alle leden en veel oud-leden en gastspelers een rol hebben, op de planken.
Om met Esmee te spreken "We hebben"d'r zin an".
De rederijkerskamer “Vondel” staat op de drempel van een nieuw jubileumjaar.
Zoals het een waardige oude dame betaamt schenkt zij daar enige aandacht aan.
We beginnen in februari voorzichtig met het stuk “Amateurs” . In september en oktober willen we door het houden van een boekpresentaite, verzorgd door “Hutgeest”, een tentoonstelling en een receptie er voor zorgen, dat het jubileum niet onopgemerkt voorbij gaat. Uiteindelijk moet dat alles culmineren in een daverende jubileumvoorstelling in november.
Terugdenkend aan het vorige, groots gevierde jubileum, moet het mij van het hart, dat de tijd enige diepe wonden in onze vereniging heeft geslagen. Het is niet altijd kies om daarbij namen te noemen, maar niemand zal het de vereniging euvel duiden, dat we stilstaan bij het wegvallen van Ruud en Ielske Oden, de motor en het hart van de vereniging.
We zullen zonder hen verder moeten en we gaan ook verder, geïnspireerd door het voorbeeld van de Odens.
Ielske had als regisseur gekozen voor “Amateurs” van Wannie de Wijn, de auteur van “De Goede Dood”. Een stuk vol humor en met een thema dat heel dicht bij het spelen van toneel staat. Ze had de rolverdeling en de scène-zetting klaar, toen ze door de dood werd ingehaald.
Na de eerste verbijstering hebben we, gesteund door Ielskes wens, besloten om door te gaan met dit stuk en er ter harer ere wat moois van te maken.
We zijn erg blij met onze nieuwe, enthousiaste regisseur André Mostermans. Hij was als vriend van “Vondel” – zijn vertolking van Geert in “Op Hoop van Zegen” staat veel Vondelianen nog duidelijk voor de geest - en van de Odens graag bereid ons terzijde te staan in het repetitieproces.

Ielske begon bij Vondel met Spotgeesten in 1995. In 1994 dus al met de repetities. Terwijl Ruud, die ons sinds 1993 regisseerde, druk bezig was een podium op te richten in het dienstencentrum, voerde zij de regie van Spotgeesten. Zelf deed ik niet mee Spotgeesten. Mijn eerste ervaring met Ielske was in Bonaventura in 1996, waar ze voor de verandering zelf in speelde.